بارگذاری...

اُساج

شرکت افق سبز عصر جدید (اٌساج) در سال ۱۳۹۷ در راستای رفع نیاز مبرم شرکت ها ، سازمان ها و ادارات در غرب کشور به تولید محتوای تبلیغاتی با کیفیت ، تاسیس شد و در حال حاضر دارای ۱۷ نیروی متخصص می باشد.

آدرس:کرمانشاه - سه راه 22 بهمن - برج آنیتا - طبقه دوم - واحد 7 م
تلفن:08338105016

انتخاب سردبیر

ترا به خدا کمی بخواب سامورایی!

امروز می خواهیم درباره ی تفاوت کارکردن ایران و ژاپن صحبت کنیم. البته با کشور خودمان که کاری نداریم و خود شما بعد از دریافت اطلاعات درباره کاروشی، به مقایسه ی تفاوت کارکردن ایران و ژاپن خواهید پرداخت.

قبل از هر چیز باید بگویم به زودی زود مقالات بخش کسب وکار و فرهنگ شغلی ما مجددا راه اندازی میشه و دوباره به مجله ی اُساج باز خواهد گشت و در کنار سبک و سیاق مطالب فعلی خودمان، به تولید محتوا ادامه خواهیم داد. مطلب امروز را مقدمه ای برای این بازگشت پرشکوه در نظر بگیرید.

برگردیم سر بحص اصلی!  فکر کنم به لطف اخبار و شبکه های مجازی خبر دار هستید که ژاپنی ها از شدت کار زیاد گاهی اوقات جان به جان آفرین تسلیم می کنند. شاید اصطلاحی که ما کرمانشاهی ها به نام قُپیدن به کار می بریم، مصداق بارزش همین ژاپنی ها باشند. یعنی این دوستان از شدت کار کردن نیست و نابود می شوند! این مرگ و میرها باعث رواج لغتی به نام کاروشی شده که به معنی فوت از شدت کار می باشد. با ماه همراه باشید تا کمی بیشتر درباره ی کاروشی کسب اطلاع کنید.

کاروشی چیست و چه معیارهایی دارد!!؟

وزارت بهداشت، کار، رفاه ژاپن مرگ ناشی از کاروشی را به ۲ شکل تایید می کند.

۱. مرگ ناشی از خستگی به خاطر کار مداوم و گرفتگی عروق و سکته ی کاری!

۲. خودکشی ناشی از مسائل روانی کار. یعنی از شدت کار، شخص مد نظر ما شبی از شب ها، به سیم آخر زده و خودش با پای خودش به دیار باقی می شتابد! جالب است بدانید که این مدل از خود کشی گاهی ناشی از عذاب وجدان انجام ندادن کار و یا نرسیدن به اتمام کار، اتفاق می افتد! البته وزارت خانه ی محترم ژاپن این مدل از کاروشی را به راحتی نمی پذیرد و شخص باید ماه قبل از خود کشی حدود ۱۶۰ ساعت اضافه کاری کرده باشد و یا طی ۳ ماه متوالی،  هر ماه ۱۰۰ ساعت اضافه کاری کرده باشد تا تحت شمول شرایط کاروشی قرار بگیرد.

فرهنگ اشتغال و کاروشی

البته این حداقل ساعت های کاری برای این که تحت شمول کاروشی قرار بگیرید، حتی برای کشوری مثل ژاپن با آن ساعت کاری و فرهنگ کار کردن بالاست. در ژاپن روزی ۱۰ الی ۱۲ ساعت کار کردن چیز عجیبی نیست و گاهی اوقات این اضافه کاری ها بدون پرداخت هستند! بسیاری از مردم ژاپن تصور می کنند با کار کردن زیاد و اختصاص دادن زمانی از تعطیلات به کار، تعهد بالای خود به کار را نشان می دهند. ژاپنی ها اگر کار روزمره ی خود را انجام ندهند و آن را به روز دیگری موکول کنند، احساس گناه وجود آن ها را فرا می گیرد.( البته باید بگم که در کشور ژاپن تا جایی که می توانند تناسب بین پرداخت و کار کردن رعایت می شود. )

چه چیزی باعث کاروشی می شود؟

ژاپن هیچ محدودیت قانونی در ساعات کاری ندارد. این به این معنی است که شرکت‌ها آزاد هستند که تا آنجا که می‌توانند از کارگران خود درخواست کار کنند. البته الزامات اخلاقی در ژاپن باعث شده که خود کارکنان، کم کاری نکنند ولی این مسئله درباره ی کارفرمایان صدق نمی کند.(توی همه جای دنیا بی رحم هستند).

اکثر موارد کاروشی درون  صنایع اتفاق می افتند. صنایعی که در آن‌ها کمبود کارگر وجود دارد. مانند مراقبت‌های بهداشتی، ساخت‌وساز و حمل و  نقل .این مشاغل سطوح بالایی از ذهن و فیزیک افراد را درگیر خود می کنندکه  اشتباهات در آن ها ممکن است پرهزینه باشد که در بدترین حالت  حتی این اشتباهات می تواند به قیمت تمام شدن جان انسان ها باشد.

مبارزه با کاروشی

رویکرد دولت ژاپن درباره ی پدیده ی کاروشی در چند سال اخیر سخت گیرانه تر شده است. وضع قوانین در باب افرایش اوقات فراغت کارمندان و کارگران از جمله ی موارد مبارزه با کاروشی می باشد. بزرگ ترین مشکلی سر راه دولت ژاپن را گرفته است کمبود کارگر در صنایع و حرفه های ذکر شده است. دولت برای حل این مشکل سعی در به کارگرفتن کارگران خارجی برای مشاغل سنگین دارد.

از اواخر سال ۲۰۱۴ شهرداری توکیو گروه هایی را تشکیل داد که وظیفه ی آن ها تشویق کارمندان به ترک موقعیت های اضافه کاری می باشد. یعنی هنوز هم باوجود این همه مشقت! قوانین محدودیت ساعت کاری تنظیم نکردند و از یک راه دیگر وارد شده اند. در واقع شغل این افراد دلگرمی دادن به کارمندان است.

البته ما تقریبا مشابه همین سیستم را به صورت خودجوش و به شکل دیگر در کشورمان دارا هستیم. سالیان سال است که کارمندان، هم رده هایی از خودشان را که به کار مشغول هستند، به ریشخند و تمسخر می گیرند!

شرکت های سیاه

در ژاپن شرکت هایی که بیش از حد کارمندان را به کار بگیرند، به شرکت های سیاه معروف می شوند.

ما که تو ژاپن نیستیم پس اسم میارم! یکی از بدنام ترین این شرکت ها، رستوران های زنجیره ای Watami هستند. این شرکت بیشترین تعداد شکایت در سال ۲۰۱۵ را دارا بود. فقط در یک مورد مجبور به پرداخت ۱۳۰ میلیون ین غرامت به بازماندگان خانوم موری شد.

حرف آخر

به نظرم دولتین ایران و ژاپن دوره هایی را برگذار کنند که کارمندان ۲ کشور به سرزمین های دیگه مسافرت کنند. شاید اونا کمی کمتر کار کنند و ما کمی بیشتر! اعتدال در این مورد واقعا لازم است. البته این صحبت ها نباید باعث برداشت های اشتباه شود. در کشوری که حداقل حقوق کارگر ۱/۵۰۰/۰۰۰ تومان باشد و خط فقر در خوش بینانه ترین حالت در شهرستان ها، ۳/۵۰۰/۰۰۰ تومان است، صحبت از فرهنگ اشتغال و ساعات کاری کمی بی انصافی به نظر برسد.

نظر شما درباره ی تفاوت کارکردن ایران و ژاپن چیست؟ نظرات خودتان را با ما در میان بگذارید.

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *